Joga

Joga jest to jeden z sześciu ortodoksyjnych systemów w rozległej filozofii indyjskiej. Samo słowo „joga” wywodzi się według podań od sanskryckiego rdzenia yui i oznacza: wiązać, łączyć, przywiązywać, nakładać jarzmo, kierować i skupiać na czymś uwagę, używać i stosować, ale także połączenie i zjednoczenie. Taka wieloznaczność słowa joga przekłada się na różnorodność definicji, oraz określeń wewnętrznej istoty samej jogi. W indyjskiej myśli filozoficznej, pełnej odniesień do najwyższego Bytu - zazwyczaj zwanego bogiem, joga przeważnie ukazywana jest w formie drogi do wyzwolenia (mokszy). Wyzwolenie to polega na zjednoczeniu jivatmana (duszy indywidualnej) z paramatmanem.

 

JOGA NIE JEST CZYMŚ POZA MNĄ, CZYMŚ CO PRZYCHODZI Z ZEWNĄTRZ I MA NA MNIE WPŁYW. TO MOJA PRACA, MÓJ TRUD, MOJE POZNAWANIE I ODCZUWANIE. TO MÓJ WYSIŁEK, KTÓRY PROWADZI DO LEPSZEGO FUNKCJONOWANIA MOJE GO ORGANIZMU, USPOKAJA MOJE NERWY, ĆWICZY MOJĄ KONCENTRACJĘ, ZWIĘKSZA MOJE MOŻLIWOŚCI INTELEKTUALNE.
KIEDY JEST WE MNIE WIĘCEJ SIŁY, A MNIEJ LĘKU, WIĘCEJ RADOŚCI, A MNIEJ FRUSTRACJI, WIĘCEJ SPOKOJU, A MNIEJ GNIEWU - PRAWDZIWEJ POSTRZEGAM ŚWIAT, MAM ZDROWSZY KONTAKT Z LUDŹMI, MOGĘ PEŁNIEJ REALIZOWAĆ SIEBIE.
PRAKTYKA JOGI NIE ZMIENIA MOJEJ OSOBOWOŚCI, MOJEGO UMYSŁU, MOICH PRZEKONAŃ, ALE OCZYSZCZA MOJE CIAŁO Z TRUJĄCYCH PRODUKTÓW PRZEMIANY MATERII, OCZYSZCZA MÓJ UMYSŁ I NERWY Z NAPIĘCIA, ZWIĘKSZA MOJĄ WRAŻLIWOŚĆ I KONCENTRACJĘ, A PRZEZ TO PODNOSI JAKOŚĆ MOJEGO ŻYCIA. “

Beata Jamińska-Ryczek

 

Moksza to wolność od więzów i ograniczeń, które nakłada na nas nasze ciał i fizyczność, ale także ograniczeń natury psychospołecznej. Nie jest to jednak obietnica stanu psychofizycznej anarchii. Prawdziwym sensem jogi jest uwolnienie od kontaktu z cierpieniem i smutkiem.

BKS Iyengar porównuje słowo „joga” do oszlifowanego diamentu. Tak jak każda jego ścianka odbija światło innej barwy, tak słowo to zawiera w sobie wiele różnych ścieżek, prowadzących do wyzwolenia, a ich wybór zależy od indywidualnych predyspozycji praktykującego.

Jedną ze ścieżek jest karma joga – joga czynu. Mówi ona: „Przywilejem twym jest sama praca, nigdy zaś jej owoce. Nie pozwól, aby owoce twego działania stały się jego motywem, i nigdy nie ustawaj w pracy. Pracuj w imię Pana, wyzbywając się egoistycznych pragnień. Niech nie wpływa na ciebie ani sukces, ani porażka. Ta równowaga nazywa się jogą.”

To samo źródło określa jogę również jako mądrość w pracy i w życiu, której przejawem jest umiarkowanie i harmonia różnych aspektów życia.

Jeszcze inną definicję jogi zawiera Upaniszada Katha: „Kiedy zmysły zostaną uciszone, umysł uspokojony, a intelekt nie chwieje się, wówczas – jak mówią mędrcy – osiąga się stan najwyższy. Stała kontrola zmysłów i umysłu jest jogą. Człowiek, który to osiągnął, jest wolny od iluzji”.

Tak więc joga – niezależnie od przyjętej drogi – ma prowadzić poprzez zrównoważoną, wytrwałą praktykę i wolność od pragnień do opanowania i uspokojenia umysłu. Spokojny umysł jest zaś warunkiem koniecznym, by osiągnąć mokszę – ostateczny cel jogi.

Istotą jogi jest dążenie do harmonii życia, odczuwania jego pełni. Jest to metoda etycznego doskolenia siebie poprzez zdrowie fizyczne, psychiczne, rozwój duchowy.